Tussen dromen en nachtmerries
Iedereen droomt, iedereen heeft nachtmerries. Soms beleven wij die dromen en nachtmerries zo intens dat ze levensecht lijken. Maar wat is echt? Hoe definieer je 'echt'?
Zijn dromen en nachtmerries niet gewoon andere realiteiten? Of vormen ze juist de grenzen van de realiteit zoals we die kennen? Wat als je een intense droom of nachtmerrie beleeft en wakker schrikt? Neem je dan iets mee uit die wereld?

Dit zijn thema’s en vragen die kunstenaar en ontwerper Jonathan Wanders fascineren.

Van jongs af aan namen zijn ouders - vader was kunstsmid - Jonathan (Maastricht, 1982) en zijn zus Valentine mee naar mooie en bijzondere plekken, musea en mensen. Kunst en cultuur waren onderdeel van de opvoeding. Na een studie architectuur (Bachelor Architecture, Urbanism & Building Sciences) aan de TU in Eindhoven en een periode van werken bij een architectuurstudio besloot hij om voor zichzelf te beginnen.

Jonathan wil prikkelen en verwonderen, inspireren en bevragen. Hij zoekt continu naar het creëren van de juiste balans tussen inhoud en vorm, waarbij het concept – het verhaal - leidend is en vaak resulteert in een bijzondere esthetiek.

"Ik ben ervan overtuigd dat we niet leven in een wereld waar gebrek is aan geld of techniek, maar waarin er gebrek is aan de verbeelding van hoe wij willen dat onze toekomst eruitziet."

Jonathan is optimistisch en ziet de toekomst positief. “Het verleden maakt wie we zijn, maar de toekomst bepaalt wat we doen en worden. Het is aan ons om te beslissen wat we meenemen naar de toekomst. Als samenleving hebben we zo langzamerhand alle middelen tot onze beschikking, nu is het zaak ze op de juiste manier in te zetten. We leven in een spannende tijd. We worden geconfronteerd met allerlei grote thema’s zoals: ongelijkheid tussen mensen in vele vormen, racisme, klimaatproblematiek, conflicten en (plastic) afval. Het is goed dat we worden geconfronteerd met al deze thema’s. We hebben ze te lang genegeerd. Nu is het momentum om samen te werken aan een betere toekomst voor mens, dier, natuur, aarde en ruimte. Kunst en cultuur spelen bij uitstek een belangrijke rol bij het vinden van onconventionele, verrassende antwoorden op de grote vraagstukken.”

Landschapspoëzie en mobiliteitsesthetiek
Onderdeel van zijn werkzaamheden zijn de landschapsprojecten met terugkerende thema’s gecombineerd met zijn liefde en fascinatie voor de natuur en het landschap. Die thema’s komen tot uitdrukking in zijn landschapspoëzie en mobiliteitsesthetiek. “Met mijn landschapsprojecten wil ik op een poëtische, subtiele manier mensen bewust maken van uiteenlopende grote vraagstukken en processen. Die wil ik begrijpelijk, persoonlijk en tastbaar maken. Nieuwe dynamische landschappen creëren door verrassende en gelaagde ingrepen in de openbare ruimte.”

Durf te dromen. Verken de wereld zonder grenzen, zonder snelheidslimiet...

De projecten van Jonathan maken deel uit van een proces. Net zoals het leven een proces is: een vloeiende beweging met losse en vaste verbanden. Jonathan Wanders werkt niet alleen in opdracht en wacht - afhankelijk van de urgentie - niet altijd op vragen of oplossingen die worden voorgesteld door overheden, bedrijven of andere organisaties. Hij treedt vaak zelf op als initiator en neemt het heft in handen, zoals bij het kunstproject Vluchtelingen (#1) en het totaalconcept HX hoogcruts.

Intieme uitwisselingen
Het oeuvre van Jonathan Wanders wordt vanaf juli 2020 uitgebreid met kunstwerken waaraan hij sinds 2012 heeft gewerkt en zal blijven werken. In deze werken heeft hij zijn persoonlijke ervaringen, thema’s en fascinaties verwerkt en verbeeld. Het zijn intieme uitwisselingen tussen kunstenaar en toeschouwer. Soms met een zekere zwaarte, soms juist gekenmerkt door een lichtvoetig karakter. Het zijn veelal intieme, persoonlijke kunstwerken die raken aan universele thema’s. “De werken vertellen iets over mezelf, maar zijn tegelijkertijd ook een zoektocht. Zelfonderzoek en zelfreflectie. Ze verleiden de toeschouwers om even stil te staan, te kijken en zich te verdiepen in wat ik te vertellen heb. Dit gebeurt uiteraard op een andere manier, in een ander setting, dan het geval is bij mijn landschapsprojecten. Er is minder afleiding, meer tijd om te ontdekken.”

 

(versie 28 juni 2020 // Foto: Charlotte Kuijpers)